Bevroren Dromen

Langzaam sluit je jouw smaragden ogen
De storm die door je raasde is bedaard
En met een kalmte nooit geëvenaard
word ik willoos in jouw droom gezogen

Zonder zorgen drijf ik op jouw golven
Het licht dat van jou afstraalt draagt mijn geest
En in jouw dromen reis ik onbevreesd
naar Eldorado, waar goud wordt gedolven

Maar bevroren dromen houden mij soms wakker
Te vaak ontwaak ik nog naast eenzaamheid
Hoe lang nog voordat het geflakker

van ons vuur ons warmen zal altijd?
Voordat het eindelijk de humus op mijn liefdesakker
van de kou van eenzaamheid bevrijdt?

© Rein Menke