Drinkebroer

Regen huilt uit grauwe wolken
doorweekt mij, maar ik voel het niet
Betraande wangen, geen verdriet
Een natte schaduw blijft mij stalken

 

Geef me storm
Geef me vuur
Ik mis het zieden van mijn bloed
Geef me passie
Geef me pijn
Ik mis de drift die in mij woedt

 

Mijn drinkebroer kijkt mij gevoelloos
aan vanuit een regenplas,
zielloos als beslagen glas
verzopen, uitgedoofd en broos

 

Zoek je vreugde?
Zoek je lust?
Vraagt hij mij als ik blijf staan
Als je ooit
nog iets wilt voelen,
laat dan eerst de drank eens staan

© Rein Menke 17 juni 2026

Beoordeel dit gedicht

Rating: 0 sterren
0 stemmen

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.