Research: een berg werk

Research. Als romanschrijver ontkom je er haast niet aan. Het is zeker geen vervelende bezigheid, maar het is toch een berg die bedwongen moet worden, voordat ik aan het veel leukere, echte “werk” kan beginnen: creatief schrijven.

_______________________________________________

Research: een berg werk

Een roman schrijven is een hele klus. Voordat er ook maar een letter is geschreven zit er al een berg werk in. Aanvankelijk is dat alleen nog maar een hoop denkwerk. Bij mij begint het met het verzinnen van het onderwerp. Voor mijn eerste twee romans ging me dat gemakkelijk af, zelfs zo gemakkelijk dat dat kleine hoopje denkwerk een grote berg hoop opleverde: hoop in de zin van vertrouwen in een goede afloop.

Mijn tweede roman is nog niet eens verschenen, maar toch ben ik alweer bezig met de derde. Dit keer was het hoopje denkwerk zelfs nog kleiner dan dat wat de gemiddelde Pekinees dagelijks produceert, omdat het onderwerp “tot mij kwam in een droom”. Dat klinkt bijbelser dan het is. Mijn haardracht komt weliswaar overeen met de laatste mode in oudtestamentische tijden, maar mijn dromen hebben geen goddelijke oorsprong. Ze ontspruiten gewoon aan mijn geest, die tijdens mijn slaap kennelijk actiever is dan op een doorsnee werkdag.

De ochtend na die productieve nacht nam ik vol goede moed plaats achter mijn computer, om alvast te beginnen met het uitzetten van de plot. Dromen vervliegen doorgaans snel - waar heb ik dat eerder gehoord - dus wilde ik het ijzer smeden terwijl het nog heet was.

Inmiddels realiseer ik me dat deze roman een reusachtige berg werk gaat vergen: werk van het soort “handen uit de mouwen”, van “adelende arbeid waarna het goed rusten zou zijn”. Kortom, vermoeiend. Het onderwerp dat zo gemakkelijk tot mij was gekomen vergt namelijk veel research. Anders dan in “De Vlucht van de Raaf” kan ik geen gebruik maken van mijn al dan niet nutteloze weetjes over muziek. Terugvallen op mijn kennis van Ierland, wat ik net als tijdens het schrijven van mijn debuutroman ook in “In het Oog van de Storm” kon doen, is al helemaal onmogelijk.

De bewuste droom speelde zich namelijk af in het Midden Oosten, een zandbak die geen enkele overeenkomst vertoont met mijn regenachtige, groene paradijs op aarde. Het is het gebied waar Filistijnen, Amalekieten, Edomieten, Kanaänieten  en God mag weten wie nog  meer, lang geleden maar al te vaak in het stof hapten. Helaas hebben deze bijbelse gebeurtenissen een verkeerd precedent geschapen, dat tot op de dag van vandaag fanatiek wordt nagevolgd. Voor mij zijn ze een bron van inspiratie voor een roman over alle ellende die daaruit is voortgekomen, maar die nu nog gedempt is door het opgeworpen stof van die eeuwenlange conflicten. Voordat ik aan het creatieve werk voor mijn derde roman kan beginnen zal ik me dus moeten verdiepen in de geschiedenis van dat gebied, want tegenstrijdigheden en onjuistheden zijn voor mij een gruwel, net zoals het gouden kalf was voor Mozes.

Het is maar goed dat ik kan putten uit mijn uitgebreide kinderbijbelkennis, dat scheelt weer wat onderzoekswerk, want er staat me een hele berg te wachten. Het liefst zou ik direct beginnen met schrijven, maar research zal noodzakelijk zijn. Overigens kan dat best leuk zijn, zolang ik me kan redden met Youtube, Discovery Channel en meer van dat soort bronnen. Ik vrees echter dat die niet genoeg zijn voor het onderwerp waaraan ik me nu ga wagen. Misschien moet ik wel een bibliotheek of, oh horror, de biebs vervelende broertje, het archief, bezoeken. Leuk of niet, er zit niets anders op. Ik moet zelf naar de berg gaan, ook al zie ik er tegenop. Want waarom zou ik een streepje voor hebben op Mohammed?

_______________________________________________

Fijn als je dit artikel wilt delen door te klikken op onderstaande icoontjes. En voel je vrij om een reactie en/of sterrenbeoordeling te plaatsen, ik ben benieuwd naar je mening!

Je emailadres wordt niet getoond. Je kunt je reactie altijd weer laten verwijderen via de contactbutton onderaan de pagina.